Zatrucia i powikłania

projekty garaży Zatrucie alkoholem etylowym jest po prostu stanem upojenia alkoholo¬wego po wypiciu nadmierej ilości wódki. Może ono być różnie głębokie, zależnie od dawki alkoholu, masy ciała, spożytych pokarmów oraz osobniczej wrażliwości na alkohol. Istnieje dość ścisła zależność między obrazem klinicznym a stężeniem alkoholu we krwi. Przy stężeniu poniżej 0,3 mmol/1 (0,15%) występuje stan lekkiego podniecenia, z jednoczesnym spowolnieniem reakcji na bodźce. Już taka koncentracja alkoholu ograni¬cza zdolność do prowadzenia pojazdów. Stężenie 0,3—0,7 mmol/1 (0,15—0,30%) charakteryzuje się znanym powszechnie obrazem upojenia alkoholowego: chód chwiejny, mowa bełkotliwa, nadmierna pobudliwość psychiczna, skłonność do awanturnictwa lub do płaczu. Stężenie 0,7—1 mmol/1 (0,30—0,45%) powoduje znaczne zaburzenia chodu, zatruty zatacza się i przewraca, chwilami zapada w sen, z którego można go jednak obudzić. Stężenie 1—1,4 mmol/1 (0,45—0,65 mg%) powoduje głęboką śpiączkę narkotyczną. Przy stężeniu 1,5 mmol/1 (0,7%) następuje zgon, spowodowany porażeniem ośrodków oddychania i krążenia. W przypadku zatrucia alkoholem etylowym należy pamiętać, że upoje¬nie może maskować inne przyczyny utraty przytomności, np. udar mózgu, uraz głowy, śpiączkę cukrzycową. Leczenie upojenia alkoholowego polega na podawaniu leków analep-tycznych oraz kofeiny. W ciężkim zatruciu alkoholem etylowym należy stosować diurezę wymuszoną, analeptyki oddechowe oraz wlew dożylny stężonej glukozy, co przyspiesza spalanie alkoholu. ogłoszenia rzeszów