Zatrucia i powikłania

zakopane apartamenty Obraz kliniczny jest bardzo podobny do zatrucia lekami nasennymi. Zwracają uwagę bardzo wąskie, „szpilkowate\" źrenice. Chory może być w początkowym okresie pobudzony lub euforyczny, niekiedy ma halucynacje. Mogą występować nudności i wymioty. W późniejszym okresie występuje śpiączka o różnym nasileniu. Dochodzi do zwolnienia czynności serca, spłycenia i zwolnienia oddechu, obniżenia napięcia mięśni. W przypadku zatrucia opium występuje też atonia jelit i porażenie mięśnia pęcherza moczowego. Ciężkie zatrucie może doprowadzić do śmierci z porażenia oddechu.

Leczenie ostrego zatrucia morfiną lub pochodnymi opium polega na zastosowaniu swoistej odtrutki, jaką są N-allilonormorfina (Nalorphine) lub naloksan (Narcan), działające antagonistycznie w stosunku do morfiny. Nalorfinę podaje się dożylnie w ilości 5—10 mg, powtarzając dawkę w razie nasilenia się zaburzeń oddychania. Konieczne jest prowadzenie intensywnego nadzoru, a w razie pojawienia się zaburzeń oddychania stosowanie oddechu wspomaganego. Ponieważ morfina z krwi wydziela się do żołądka i ponownie wchłania w jelitach, zaleca się wielokrotne płukanie żołądka, nawet jeśli od przyjęcia trucizny minęło kilka godzin. Wyniki leczenia są niepewne, wiele przypadków kończy się śmiercią. Domki letniskowe nad morzem