Zatrucia i powikłania

mieszkania na sprzedaż Warszawa Tlenek węgla jest zawarty w gazie świetlny ni lub ulatnia się jako czai z niesprawnych urządzeń ogrzewczych (piece, kotłownie itp.). Do zatruci tym gazem dochodzi często — albo przypadkowo, albo w wynik zamiarów samobójczych. Tlenek węgla wykazuje bardzo duże powinowactwo do hemoglobiny i łączy się z nią w bardzo trwały związek — karbc ksyhemoglobinę (hemoglobinę tlenkowęglową). Karboksyhemoglobin nie ma zdolności wiązania tlenu, toteż zatrucie tlenkiem węgla prowadzi do znacznego niedotlenienia tkanek, zwłaszcza ośrodkowego układu nerwowego.

Objawy zależą od stopnia zatrucia. Początkowo występują bóle głowy, szum w głowie, nudności, osłabienie, niekiedy wymioty. Po dłuższym przebywaniu w atmosferze zawierającej tlenek węgla dochodzi do utraty przytomności. Zatruty jest w stanie śpiączki, czasami bardzo głębokiej. Źrenice są wąskie, słabo lub wcale nie reagują na światło, odruchy osłabione lub zniesione. Pojawiają się objawy uszkodzenia mózgu (np. odruch Babińskiego) oraz zaburzenia oddychania. Występują zmiany EKG świadczące o niedotlenieniu mięśnia sercowego. Mogą pojawiać się zaburzenia rytmu serca. Kontrast w stosunku do tego ciężkiego stanu ogólnego stanowi zdrowy wygląd chorego. Skóra jest różowa, sprawia wrażenie dobrze ukrwionej. Przyczyną takiego wyglądu jest żywoczerwona barwa hemoglobiny tlenkowęglowej, utrzymująca się nawet po śmierci. Ciążkie przypadki zatrucia kończą się śmiercią z powodu porażenia ośrodków oddechowych, trwałego uszkodzenia mózgu lub powikłań zapalnych w narządzie oddechowym. Uzdatnianie wody